W latach 70. XX wieku na terenie Parku Narodowego Big Bend w Teksasie, w skałach późnej kredy Douglas Lawson odkrył szczątki olbrzymiego gada latającego z grupy pterozaurów. Nazwał go Quetzalcoatlus na cześć azteckiego boga Quetzalcoatla (Pierzastego Węża).
Quetzalcoatlus był prawdopodobnie największym latającym zwierzęciem wszech czasów. Rozpiętość jego skrzydeł dochodziła co najmniej do 12 metrów, a sam gad ważył zaledwie 100-200 kilogramów.
Miał bardzo długą szyję, wąskie bezzębne szczęki i czaszkę ozdobioną kostnym grzebieniem.
Skamieniałe szczątki gada liczące sobie około 67-65 milionów lat znaleziono w osadach rzecznych i przypuszcza się, że Quetzalcoatlus mógł żyć w pobliżu zbiorników wodnych polując na ryby, albo był padlinożerca prowadzącym podobny tryb życia jak dzisiejsze sępy.
Prawdopodobnie pterozaur ten był bardzo dobrym szybownikiem i mógł pokonywać duże odległości, unoszony przez prądy powietrza.
TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ ZDJĘCIA. DARMOWA REJESTRACJA
źródło:int
Quetzalcoatlus był prawdopodobnie największym latającym zwierzęciem wszech czasów. Rozpiętość jego skrzydeł dochodziła co najmniej do 12 metrów, a sam gad ważył zaledwie 100-200 kilogramów.
Miał bardzo długą szyję, wąskie bezzębne szczęki i czaszkę ozdobioną kostnym grzebieniem.
Skamieniałe szczątki gada liczące sobie około 67-65 milionów lat znaleziono w osadach rzecznych i przypuszcza się, że Quetzalcoatlus mógł żyć w pobliżu zbiorników wodnych polując na ryby, albo był padlinożerca prowadzącym podobny tryb życia jak dzisiejsze sępy.
Prawdopodobnie pterozaur ten był bardzo dobrym szybownikiem i mógł pokonywać duże odległości, unoszony przez prądy powietrza.
TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ ZDJĘCIA. DARMOWA REJESTRACJA
źródło:int