forum sens życia

Wydaje nam się często, że zerwaliśmy z naszą przeszłością, ale życie pokazuje że przeszłość wcale z nami nie zerwała.Przeszłość, wobec której brakuje nam dystansu i wolności, która nie została „rozliczona”, może dojść do głosu w zaburzeniach psychicznych i, niezrozumiałych dla nas, natrętnych myślach, prowadzących do ciągłego zadręczania się.

Czy komuś z was zdarza się że nagle wspomnienia wracają a z nimi strach,lęk i obawa?Mnie tak.Dlatego poruszyłam ten temat.
W naszej pamięci zapisane są emocje ,które nagle pojawiają się.Trudno jest wtedy sobie z nimi poradzić.Człowiek mimo że to co było minęło uporczywie w myślach rozpamiętuje sobie tylko znane tragedie.Czasem zastanawiam się po co wracam do tego,po co rozdrapuję rany ?ale odpowiedź nie przychodzi.Myślę że brak rozliczenia z tym co było,brak wybaczenia i gniew nie pozwalają mi wyrwać się od dręczących wspomnień.Ale wiem też że pewnych rzeczy nie da się już naprawić,wyprostować.Za dużo czasu minęło.Pozostaje mi chyba żyć jak dotychczas zatapiając się w paskudnych wspomnieniach.Może kiedyś samo minie.

[i]W naszej pamięci zapisane są emocje ,które nagle pojawiają się.Trudno jest wtedy sobie z nimi poradzić.Człowiek mimo że to co było minęło uporczywie w myślach rozpamiętuje sobie tylko znane tragedie.[i]

Są różne poglądy na temat wracania do przeszłości. Dlaczego coś co dawno minęło ciągle do nas wraca? Myślę, że pierwszym powodem jest brak akceptacji tych traumatycznych dla nas wydarzeń, drugim - być może to, że ciągle wydaje nam się, iż mogliśmy w tamtej sytuacji coś zrobić, aby nie była taka bolesna, trzecim - hmmm być może to nasza podświadomość każe nam o nich pamiętać, abyśmy mogli wracając do przeszłości wysnuć odpowiednie wnioski, zauważyć coś, na co wtedy nie zwróciliśmy uwagi. Wyciągnąć z tej lekcji jak najwięcej, z pożytkiem na przyszłość.