est to system filozoficzny i religijny, który powstał w VII w.p.n.e. w Indiach. Była to odpowiedź na silnie zrytualizowany braminizm (faza rozwoju religii indyjskiej). Za twórcę uważa się Parśwę (Parśwanatha). Na przełomie VI i V w.p.n.e. jego nauki zostały zreformowane przez Wardhamana Mahawira, zwanego Dźiną ("Zwycięzcą"

. Od niego pochodzi właśnie nazwa tej religii.
Wyznawcy tej religii nie uznają, iż istnieje jeden Bóg, zakładają istnienie wielu bóstw, jednak nie przypisują im nieśmiertelności. Uważają, iż kosmos nie ma początku i końca, a całym światem rządzi karman.
Członkowie tej religii kierują się zasadami określonymi przez głównego reformatora:
ahinsa - powstrzymanie się od zadawania cierpienia wszelkim istotom żywym
asatja - powstrzymanie się od kłamstwa
asteja - powstrzymanie się od kradzieży
abrahmaćarja - powstrzymanie się od cudzołóstwa (w przypadku mnichów i mniszek - powstrzymanie się od wszelkich stosunków seksualnych)
aparigraha - powstrzymanie się od posiadania własności zbędnych (w przypadku mnichów i mniszek - powstrzymanie się od posiadania wszelkiej własności)
Religia zakłada dwie podstawowe kategorie bytu:
adźiwa - byt cielesny, który tworzony jest przez pięć elementów: przestrzeń, czas, zasadę ruchu, zasadę spoczynku i materię
dźiwa - byt duchowy, dusza, którą posiada każdy organizm, nie wyłączając roślin, kamieni oraz wody. W obrębie tej grupy istnieje podział na dusze :
- doskonałe,
- wyzwolone,
- związane.
Dusze związane znajdują się w kole wcieleń(samsara) za sprawą materii karmicznej, powstającej w wyniku złych i dobrych uczynków.
Głównym celem każdego dżinisty jest wyzwolenie (moksza). Można to osiągnąć za pomocą trzech klejnotów,tzw. triranta,:
- wiara w Dżinę - należyte spojrzenie
- znajomość jego nauki - należyte poznanie
- właściwe postępowanie, czyli przestrzeganie pięciu zasad reformatora.