forum sens życia

Tęsknota spala mnie na popiół

i z bolesnym trudem buduję drogę

do kolejnego jasnego dnia

Kołysaniem trwaniem czekaniem

składam hołd najgłębszym uczuciom

Z pokorą chcę przyjąć każde rozstanie

aby wykupić bilet na pociąg

do następnej pięknej krainy

Zanurzona w drogich wspomnieniach

owijam wokół palców nitki wiersza

Wdzięczna losowi za ciebie za siebie

za każde z cierpienia natchnienie

próbuję zrozumieć czy płaczę z tęsknoty

czy cieszę się z twojego istnienia

Radość mnie wypełnia ekstazą

gdy całuję cię każdą myślą

Ból mnie przenika gdy wyciągam dłonie

do ciebie i trafiam na puste krzesło

Jesteś więc światłem i cieniem

złotem i srebrem rozkoszą i udręką

Jak kryształ który skupia w sobie

wszystkie barwy tęczy



TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ ZDJĘCIA. DARMOWA REJESTRACJA