forum sens życia

jak mam go wydobyc z jego zamknietego swiata,?szukam jego serca,raniac sobie dusze...kaze mi odejsc na chwile,byc moze na chwile dluzej,wiec musze ranic siebie aby jego uszczesliwic...czy tak wyglada milosc dojrzala czy jej brak???

Majeczko przede wszystkim nie ma rozwiązania problemu bez szczerej rozmowy, bez znalezienia przyczyny zaistniałej sytuacji. Człowiek zamyka się w sobie z różnych powodów. Być może Twój mąż dźwiga jakiś ciężar z którym trudno mu żyć i trudno mu o tym powiedzieć. Mężczyźni już są tak skonstruowani, że kiedy ich coś gnębi szukają jaskini w której się chowają aby móc przeanalizować swój problem, poszukać rozwiązania. Jeżeli takie wycofanie trwa krótko po prostu daj mu czas, natomiast jeżeli sytuacja się przedłuża spróbuj z nim porozmawiać, ale spokojnie, bez narzucania czegokolwiek, krzyku, wzbudzania wyrzutów sumienia. Jasno powiedz co czujesz i że Cię to boli i jak boli. Trudno komuś coś doradzać kiedy nie zna się dokładnie sytuacji. Wierzę, że jest Ci ciężko, ale wierzę też, że wszystko się ułoży. Pozwolę sobie przytoczyć cytat z książki Pablo Coelho "Alchemik", którą gorąco polecam, jest naprawdę wspaniała a po jej przeczytaniu przynajmniej ja nabrałam siły i wiary do pokonywania trudności

Serce obawia się cierpień (...) Powiedz mu, że strach przed cierpieniem jest straszniejszy niż samo cierpienie. I że żadne serce nie cierpiało nigdy, gdy sięgało po swoje marzenia...

Pozdrawiam

hej,dzieki za odpisanie,po prostu boje sie,jestesmy malzenstwem pol roku,dwa tygodnie temu poronilam,bardzo GO potrzebuje,ale wiem,ze musze dac sobie z tym rade sama,....szkoda,myslalam,ze malzenstwo to taka przyjazn oparta na empatii,ale ze strony mezczyzn tak nie jest,niestety...co do ksiazki to mam ja i czytalam,pomaga w mej samotnej-duchowej podrozy przez zycie...

Przykro mi z powodu straty dziecka ,nawet nie wiesz jak dobrze rozumiem co teraz czujesz.Sama poroniłam trzy razyAle przejdę do rzeczy,twój mąż z pewnością cierpi podobnie jak ty tylko że mężczyźni okazują to inaczej.My kobiety potrzebujemy bliskości i zapewnienia że wszystko będzie oki a oni uciekają w samotność by tam bez przeszkód się wypłakać i obwinić cały świat o niepowodzenie.Myślę że to minie i znowu będziecie mogli cieszyć się waszym małżeństwem i snuć plany na przyszłość.

zgadzam się Tabaluga dodam tylko jeszcze, że faceci uciekając w swój świat i nie okazując swoich uczuć robią to nie dlatego, że nas nie kochają czy nam nie współczują, to właśnie natura przez nich przemawia bo przecież od dzieciństwa matki wpajają swoim synom, co zresztą uważam za niezbyt wychowawcze, że powinni być mężczyznami, nie powinni płakać (mazać się), a potem w dorosłym życiu nawet choćby chcieli zachować się inaczej to po prostu nie potrafią, dodam jeszcze że zdarzają się tacy, którzy są bardzo czuli i potrafią okazać uczucia, ale niestety jest ich mało.

Majka, bardzo Ci współczuję i wcale nie jesteś sama. Tak naprawdę nigdy nie jesteśmy sami choćbyśmy tego nie wiem jak pragnęli. Możemy tylko czuć się samotni. Mam nadzieję, że w niedługim czasie Twój ból zelżeje, a Ty będziesz cieszyć się z kolejnego cudu życia czego Ci z całego serca życzę. Kiedy tylko poczujesz się źle wyżal się, ból podzielony między ludzi już aż tak bardzo nie boli. Powodzenia.

ehhh te kontakty damsko-męskie niby się boczymy na siebie, kłócimy ale tak naprawdę to nie możemy bez siebie żyć
Majka dopiero zaczynasz staż małżeński i jeszcze wiele przed tobą trudnych chwil, wzlotów i upadków a im więcej doświadczycie na początku tym będziecie bardziej zahartowani na przyszłość i potem tylko będzie z górki