forum sens życia

Mnie wkurza moja bezsilność w niektórych sprawach,głupota ludzka,kłamstwo,zadawanie cierpień innym ,można by tak wymieniać i wymieniać.Szkoda ,że wszyscy ludzie w jednym dniu nie wydadzą wojny głupocie i nie staną się dla siebie tymi najważniejszymi

a mnie wkurza w ludziach brak pozytywnego myślenia, brak samoakceptacji, a przecież każdy człowiek ma w sobie coś do podzielenia się z innymi, chęć bycia najlepszym, najbogatszym, najładniejszym i to teraz, zaraz i natychmiast, brak szacunku dla uczuć drugiego człowieka, i wstrętna żądza pieniądza, nie wiem co jeszcze ale jak mi coś jeszcze przyjdzie do głowy to nie omieszkam się tym podzielić

Myślę że jak każdego z nas wkurza mnie wiele rzeczy.Jedną rzeczą która chyba najbardziej mnie wkurza
nowe zjawisko które nagminnie się zdarza czyli bicie katowanie dzieci.To co teraz słyszy sie się w telewizji o okrucieństwie które wyrządzają rodzice swoim dzieciom to w ludzkiej głowie się nie mieści.
Myślę ze można by wymieniać wiele rzeczy które mnie wkurzają ale dużo by o tym pisać.W tym co piszesz
Aniołek widać bardzo dużo goryczy rezygnacji,bezsilności.No niestety życie dalej sie toczy więc Aniołek głowa do góry nie załamuj się pamiętaj że na naszym forum zawsze możesz się wyżalić i pogadać z nami o tym co cię nurtuje i boli.

o tak maruda to co się słyszy o katowaniu dzieci to jest karygodne a ja na przykład czytałam dzisiaj w gazecie o matce która jadła swoje dziecko - to już są szczyty!!!!!

Aniołku wejdź w dział Emocje i znajdź temat "Radykalne wybaczanie" może po przeczytaniu troszkę wyciszysz swoje serce

Aniołku w dziale PSYCHOLOGIA jest mały dział EMOCJE a tam wiele różnych mam nadzieję ciekawych tematów prócz tego co ci wcześniej zaproponowałam pozdrowionka i miłego dnia

Aniołku,twoje życie to ciągle walka z brak wiary i zaufania.Jeśli nie zechcesz oderwać się od tego wszystkiego i zadbać o siebie i własne szczęście będzie ci coraz gorzej .A uciekanie w samotność może okazać się rytuałem i któregoś dnia możesz nie zechcieć dzielić swego życia już z nikim.Walcz o siebie bo tylko to w życiu się liczy by móc być szczęśliwym.

Aniołku kiedy czytam to wszystko o czym piszesz i o twoich zmaganiach to tak jakbym po części widziała siebie, swoją duszę i emocje. Widzisz, kiedy dzieciństwo z jakichś powodów jest pogmatwane, to zawsze odbija się w życiu dorosłym. Ciągle się człowiek czuje gorszy, targa nim poczucie winy oraz krzywdy. Ale powiem Ci jeszcze coś w co pewnie trudno Ci będzie teraz uwierzyć. To wszystko z wiekiem mija. Przyjdzie czas, że już nie będziesz sobie brała tak wszystkiego do serca. Zrozumiesz, że nie można naprawić całego świata i że nie zawsze wszystko w życiu układa się po naszej myśli. Po prostu się wyciszysz, staniesz się twardsza, bardziej cierpliwa i wyrozumiała. Sama dojdziesz do wniosku, że czasem warto na coś poczekać aby w przyszłości móc bardziej się z tego cieszyć, bardziej docenić. Człowiek już taki jest, że to co mu przychodzi łatwo nie jest w stanie uszanować, natomiast jeżeli coś jest okupione ogromnym wysiłkiem staje się dla niego bardzo cenne. Kiedyś też byłam bardzo niecierpliwa, ogromnie wrażliwa na każdą uwagę pod moim adresem, bo uważałam, że skoro staram się być dobra i miła to ludzie będą mi odpłacać tym samy. Ale jedno jest najważniejsze w życiu. Nie to co inni o nas myślą, ile fakultetów zdobyliśmy, ale to aby żyć w zgodzie z własnym sumieniem, nie ranić innych i aby nikt przez nas nie płakał.

i tak trzymaj a poza tym powiem jeszcze coś - dostajemy od losu zawsze tyle ile jesteśmy w stanie przetrzymać

Z uwagą przeczytałem Aniołku twój post o rozmowie twojego ukochanego z jego mamą.Nie znam dokładnie tej rozmowy ale myślę że powinnaś zrozumieć mamę Matiego.Wierzę mocno że miała ona szczere i dobre intencję i nie było jej zamiarem ranić Ciebie.Myślę również że jeżeli bardzo Cię to boli to porozmawiaj z nią i otwarcie zapytaj dlaczego tak postąpiła jakie ma wątpliwości i rozterki związane z waszym dalszym byciem razem.Pozatym myślę że musisz mieć więcej wiary w ludzi ja wiem i nie raz sam się o tym przekonałem że ludzie bardzo potrafią ranić ale musisz wiedzieć że wśród tych złych ludzi jest też masa ludzi z gołębim sercem.Pozdrawiam i trzymaj się cieplutko więcej wiary w siebie samą.

no no pogratuluję jak się zakwalifikujesz i nie będzie to blef, a jeżeli chodzi o mamę twojego chło0paka to sobie myślę że ona mądra kobitka, bo po co tracić potem kasę na rozwód, weźcie wy się najpierw dobrze poznajcie, a potem się wiążcie węzłem małżeńskim, sorry Aniołek ale takie jest moje zdanie a forum to wyrażanie swojego zdania i jeszcze jedno, przestań się użalać nad sobą dziewczyno i nie myśl że przez to że życie cię pokopało to inni będą cię głaskać po główce, tak nie będzie, a jeżeli ty pokażesz światu że masz swoje zdanie, jesteś twarda, nie będziesz marudzić to i inni nabiorą do ciebie respektu i szacunku, świat drogi Aniołku nie lubi ludzi ciągle narzekających z opuszczoną głową a wręcz przeciwnie uśmiechniętych i pewnych siebie, a to wcale nie jest takie trudne wystarczy wiara w siebie i własne możliwości oraz swoją wartość pozdrawiam

Drogi Aniołku troszkę zgadzam się się z tym co napisał Delfin.Nie wiem jak długo znacie się Matim ale prawdopodobnie jego mama uważa że jeszcze za wcześnie na zaręczyny.Uwierz mi (a ja jestem od ciebie nieco starszy) bardzo łatwo jest zalegalizować formalnie związek dwojga ludzi.Ale myślę że jest się przedtem dobrze poznać.Ale co potem jeśli okaże się że jednak nie pasujemy do siebie i nadajemy na dwóch całkiem odmiennych kanałach.Ja wiem że poznajemy się nawzajem do końca życia.Jeżeli mama Matiego rzeczywiście miała jakieś obiekcje do twojej osoby i coś przeciwko twojemu związkowi z jej synem to jak najprędzej zakończyła by tą znajomość i dała ci do zrozumienia że masz opuścić jej dom.Nie należy wszystkiego tego co mówią i robią inni ludzie odbierać i traktować z takimi emocjami jak ty to robisz.Nie możesz odbierać swojego życia tak że to wszyscy ludzie sprzysięgli się przeciwko tobie i robią ci na złość.Powinnaś za wszelką cenę unikać tak negatywnego myślenia szukać w życiu tych najwspanialszych chwil.A tymczasem mam wrażenie że ty ustawiłaś swoją psychikę na NIE do całego świata i otaczających cię ludzi, życie takimi złymi emocjami napewno bardzo cię meczy i nie wyjdzie na dobre dla ciebie samej.

Witaj Aniołku.Przeczytałam uważnie co napisałaś o rozmowie mamy twojego chłopaka z nim.Wiesz ,wydaje mi się że jego mama po prostu myśli że powinniście się wstrzymać z poważniejszymi decyzjami o wspólnym życiu.Jesteście oboje jeszcze młodzi,na stały związek macie jeszcze czas.Myślę że ona nie chciała cię urazić .Czasami słyszymy to czego byśmy nie chcieli usłyszeć.Ważne jest to co ty i twój chłopak zamierzacie .Sama kiedyś będziesz matką i też będziesz chciała doradzać swojemu dziecku ,to normalne i naturalne.Tylko że dzieci czasem odbierają to inaczej ,często zbyt ostro.Myślę że wszystko się ułoży ,głowa do góry.A jak tak bardzo gnębi cię ta rozmowa to może porozmawiaj z nią sam na sam,spytaj jak odbiera wasz związek,jaki ma stosunek do twojej osoby.Nie bój się rozmawiać bo tylko rozmawiając szczerze można dojść do porozumienia.Pozdrawiam

Nikomu nie jest łatwo przyjąć czyjąś krytykę .Nie chcemy wierzyć że to inni mają rację a my się mylimy.Ale czasem warto przemyśleć słowa innych i głęboko się nad nimi zastanowić.Zresztą końcowa decyzja należy do nas samych.

Dziękuję za zaufanie.Czasem nie trzeba kogoś poznać osobiście by go znać

Też tak myślę,zresztą tu przez sieć można mówić o wszystkim bez strachu.Czasem trafiamy na ludzi którzy nie zrozumieją nas a czasem na takich którzy w jakiś sposób nam pomogą.Tobie życzę samych super ludzi którzy będą służyć ci swoją radą ,pomocą i doświadczeniem

W dużych miastach faktycznie jest więcej pracy trzeba być tylko cierpliwym i szukać a najważniejsze wiedzieć co się chce robić i w jakich godzinach praca odpowiada najbardziej.

Mnie osobiście wkurza i smuci fakt że wielu ludzi przestało postrzegac słowo "przyjaciel",tak jak trzeba.Nie znaczy już czasem tego co powinno.Ludzie nie rozumieja kim jest prawdziwy przyjaciel i jaki powinien być.wokół pełno jest falszywych przyjaciół.Prawdziwi występuja dośc rzadko:/

pewnie przez ten pęd po szczeblach kariery, pogoń za pieniądzem człowiek zatraca swoje człowieczeństwo, a szkoda, bo mieć prawdziwego przyjaciela to czasem więcej niż pełne konto w banku czy wypasiona fura ale tak sobie po cichu myślę, że kiedyś człowiek spojrzy w stronę natury i zauważy coś więcej niż rzeczy materialne a przede wszystkim usłyszy i zobaczy drugiego człowieka oczami duszy

Może mnie to nie wkurza, ale dołuje...
Jakieś dwa dni temu poznałam chłopaka przez GG. Pisaliśmy do siebie dobre dwie godziny. Opowiadaliśmy o sobie, o naszych zainteresowaniach, a nawet przesłaliśmy sobie nasze zdjęcia (tak na marginesie, ale ciacho z niego) itp. A następnego dnia w opisie GG napisał "Olka, I love you!". Zwierzyłam się z tego kumpeli, ale ona powiedziała "że mam szczęście". Jest też kilka problemów:
- mieszka w Londynie (a ja w Warszawie);
- Jest o rok starszy ode mnie (ja mam 14, a on 15 lat);
- Po jednej rozmowie napisał, że mnie kocha, a ja może i odwzajemniłabym jego uczucie, gdybym go poznała w realu.
To mnie wszystko nurtuje i nie wiem co zrobić. Myślałam, abyśmy gadali przy użyciu kamery internetowej, ale nie wiem czy On takową posiada...
Proszę pomóżcie!!!