forum sens życia

Nazywam sie Tomsz.Przezylem wypadek komunikacyjny na motocyklu dnia 17.VI.2007r.w miejscowosci 'Praszka' woj czestochowskie mam coreczke Zuzie...

Cześć Tomek,
Ja też miałam wypadek - 8 maja 2009r w Sopocie. Lekarze nie dawali mi szansy na przeżycie, a ja zrobiłam niespodziankę i żyje..
Pozdrawiam i życzę dużo zdrowia

Witajcie,ja też miałam wypadek komunikacyjny w 1997r.i też powinno mnie tu już nie być a jestem.Tomaszu może chcesz nam opowiedzieć o tym co się stało?Pozdrawiam

Jechalem moim motorem z kolega ktoremu dalem kierowac i sie stalo... On juz chodzi, a ze ja niewiele pamietam z wypadku, to probuje zgonic wine na mnie.... Takich MIALEM kolegow.

Witaj Asiu... Moja dziewczna, z ktora mam dziecko i mialem z nia wziac slub tylko ten wypadek przeszkodzil tez ma na imie Asia

Po moim wypadku okazało się na kogo mogę liczyć. Znajomi, o których myślałam że są moimi przyjaciółmi - do dnia dzisiejszego mnie nie odwiedzili. Mąż zostawił... Ale z pomocą przyszli inni, którym jestem bardzo wdzięczna.
Ja też nie pamiętam wypadku.
Ale powiedzcie, czy po wypadku nie patrzycie inaczej na życie?
Tomek, a może z Asią jeszcze nie wszystko stracone?

Oj nie wiem, zobaczymy, ale obawiam sie ze juz jest toche za pozno.......

Asia mnie odwiedza z córeczką, i powiedziala że za mnie wyjdzie jak przed nia uklęknę...

No to co stoi na przeszkodzie?Klękaj szybko

Wlasnie w tym caly problem ze nie umiem wstac..............

Daj sobie więcej czasu a napewno Ci się uda.I nie zamartwiaj się bez potrzeby twoja ukochana zaczeka napewno i razem bedziecie się cieszyć z tej pięknej chwili.Tego Ci życzę z całego serca.Skoro mi się udało to i tobie się uda

Dziekuje.

Tomku, ten świat jest światem iluzji tworzonym przez nasze myśli obecne i skutki wcześniejszych wyborów, a że cudów nie ma, bo cudem jest samo tworzenie życia, więc to my mamy w tworzeniu swój wyłączny udział, sam fakt, że to właśnie nie Ty obwiniasz za wypadek swojego kolegę, świadczy, że szybko odrabiasz karmę i już niedługo będziesz mógł sam wstać, na mocy swojego umysłu, nie obrażaj się ale i nie klękaj przed bliskimi, tylko im pokaż potęgę swojej wyobraźni...
Zapomnij o ułomności i wyobrażaj siebie codziennie rano i przed snem jak normalnie biegasz w trakcie medytacji, gwarantuję, że długo nie będziesz czekał na pozytywny rezultat, a my będziemy Cię w tym mentalnie wspierać!!!

My, znaczy kto?

Dziekuje, to są słowa na które czekalem prawie 2 lata.

Tomku zapraszam Cię serdecznie na mój blog Dnia-myśli, oraz do dalszej dyskusji na podobne tematy na blog: plejadianie.pl My - to znaczy grupa nie zrzeszona świetlanej rodziny...

A czym Wy się zajmujecie "grupo świetlanej rodziny"?

O tym jest cały blog trudno go komentować tak jak i ten, spełnia rolę twórczą wirtualnej domeny ludzkiej odpowiedniej do tworzenia naszych myślokształtów, na zasadzie podobne przyciąga podobne, by się wspierać!!
Mało kto zdaje sobie sprawę jak odtwarzamy tą rzeczywistość, wyborami naszych myśli z boskiego pola nieskończonych możliwości już zapisanych, a teraz przez nasze wybory odtwarzanych skutków...

Tomek,
Głowa do góry!
Ja uczyłam się chodzić od nowa, miałam nie ruszać rękami - a ruszam, miałam nie przeżyć pierwszych 5 dni po wypadku - a żyję. Lekarze powiedzieli, że to cud.
Czeka mnie jeszcze kilka operacji, ale cieszę się że zyję.
A powiedz, co lekarze mówią o Twoim chodzeniu? Dają Ci szanse, że będziesz chodził?
Pozdrawiam i pamiętaj myśl pozytywnie (chociaż bywa to czasami bardzo trudne)

Szanse sa zawsze... Trzeba walczyc.