forum sens życia

Tak sobie piszę
T#59446
Facebook
Reklama



xBringMeToLifex

Użytkownik
Lokalizacja: Częstochowa
#415533 17.01.2010 22:13:39
Palcem po niebie
Wzrokiem po ścianie
Oddechem na szkle
Tak sobie piszę...
Że kocham Cię
i że tak zostanie
Lecz przecież nie możesz już tego usłyszeć...

Tak sobie kłamię...

Że tak naprawdę nigdy stąd nie odszedłeś
Ty przecież nigdy przeze mnie nie cierpiałeś
Płacząc, w sercu się szyderczo śmiałeś
Bo tak naprawdę mnie nie kochałeś.

Więc może powinnam te słowa
W twarz lustra głośno wykrzyczeć?
Lecz przecież dawno już Cię tu nie ma
Tak sobie więc tylko kłamię i piszę...

Paula.
Tamar102
poziom 4
Użytkownik
#415839 18.01.2010 12:33:59
>Każdy orze jak może,
z radością lub z trudem,
a my wiersze klecimy,
z radością i miłością,
z trudem, bo rozumem,
każdy czy chce czy nie,
robić pod siebie musi,
lekko lub z trudem....
więc czemu by nie?
Z radością i miłością!?<
Bez odpisu od podatku,
Pana, Wójta i Plebana!
I ich sługi: rozumu!
Selena
poziom 1
Użytkownik
#492317 13.03.2010 21:17:09
Ten wiersz pod spodem...



Wszyscy pochodzimy od Bogini
I do niej powrócimy,
Jak kropla deszczu płynąca do oceanu.

Kopyta i rogi, kopyta i rogi,
To, co umarło,
Wnet się odrodzi.
Ziarno i zboże,
Ziarno i zboże,
Wszystko, co uschło,
Wnet się odrodzi.
Wszyscy pochodzimy od Boga Słońca
I do niego powrócimy,
Jak iskry ognia wzlatujące do nieba.


Ziemia, Powietrze, Ogień, Woda
Wracają, wracają, wracają, wracają.


Ziemia wzmacnia moje ciało,
Woda wzmacnia moją krew,
Powietrze wzmacnia mój oddech,
Ogień wzmacnia mojego ducha.


Jesteśmy urodzeni z Wody,
Oczyszczającej, pełnej mocy, leczącej, zmiennej.


Powstajemy w ogniach wolności,
Prawda jest ogniem, co pali kajdany,
Gasimy płomienie zniszczenia,
A ogień w nas leczy rany.


Wzlatuję na pierzastych skrzydłach,
Wzlatuję na pierza.
Tamar102
poziom 4
Użytkownik
#494026 15.03.2010 08:07:16
Przychodzi szum w głowie,
Targa delikatnie nad ranem,
No już, wstawaj już! Wstań!
Wstań i pisz, bo zaraz potem,
Przeszkadzał będzie życia gwar.
Słyszysz teraz jak śpiewa......
Głos tego ptaka pośród drzew,
Bo teraz jego ostatnia szansa,
By go ktoś usłyszeć tak mógł.
Tak piękno prawdziwego życia,
Odchodzi nagle i razem z nim!
Śpiewaj, śpiewaj, jeszcze śpiewaj!
Najdłużej jak tylko będziesz mógł,
A ja już siadam i pisać zaczynam znów...
Aby pisać na forum musisz się zalogować !!!
rss · kontakt · załóż własne forum · korzystasz z forum? wesprzyj projekt!